Peride Celal, 1916 yılında İstanbul'da doğdu. Saint Pulchérie Fransız okulunda okudu. Bir süre İsviçre'de Bern'de Basın Ataşeliği’nde çalıştı Yazı hayatına Yedi Gün dergisinde yayınladığı bir öyküsüyle başladı (1935), bunu Son Posta, Cumhuriyet, Tan, Milliyet gazetelerindeki öykü, röportaj ve romanları izledi. Yazı hayatının ilk on beş yılında aşk ve serüven romanlarıyla tanındı. Bu romanlar arasında Sönen Alev (1938), Yaz Yağmuru (1940), Ana Kız (1941), Kızıl Vazo (1941), Ben Vurmadım (1942), Atmaca (1944), Aşkın Doğuşu (1944), Yıldız Tepe (1945), Dar Yol (1949) vardır. Daha sonra Peride Celal'in yazarlığında büyük bir dönüşüm görülür. Daha gerçekçi, daha toplumsal bir bakışla yazdığı bu yeni dönemin kitapları şunlardır: Üç Kadının Romanı (1954) Kırkıncı Oda (1958), Gecenin Ucunda (1963), Güz Şarkısı (1966), Evli Bir Kadının Günlüğünden (1971), Üç Yirmi Dört Saat (1971), Jaguar (1978), Bir Hanımefendinin Ölümü (1981), Pay Davası (1985), Üç Kadın (1987), Kurtlar (1991), Mektup (1994), Melahat Hanım'ın Düzenli Yaşamı (1999). Peride Celal, Üç Yirmi Dört Saat adlı romanıyla `1977 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü, Kurtlar adlı romanıyla da `1991 Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazandı. 1996'da 15'inci İstanbul Kitap Fuarı'nda TÜYAP'ın `Onur Konuğu' seçildi.