Zeyyat Selimoğlu, 1922 İstanbul doğumlu. Alman Lisesi’ni, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Hikâyeleri, Almanca’dan çevirileri ve radyo oyunları ile tanındı. 'Rize'nin Köylerinden' başlıklı yazısı ile Cumhuriyet Gazetesi'nin 1949-50 Yunus Nadi Armağanı'nı kazanınca edebiyat dünyasına ilk adımını attı. 'Koca Denizde İki Nokta' adlı oyununa 1970 TRT Sanat Ödülleri Yarışması’nda Başarı Ödülü verildi. Konuları, genellikle denizcilerin hareketli ve renkli hayatlarından alan, rahat bir anlatışla işleyen yazarın başlıca hikâye kitapları: Kavganın Sonu ve Başı (1955), Direğin Tepesinde Bir Adam (1969; Sait Faik Hikâye Armağanı, 1970), Kıçüstünde Toplantı (1971), Koca Denizde İki Nokta (1973; Türk Dil Kurumu Hikâye Ödülü), Karaya Vurdu Deniz (1975), Deprem (Uzun Hikâye, 1976), Soyunanlar (1980), Çiçekli Dağ Sokağı (1982), Gemi Adamları (1984), Bir Şarkı Gibiydi (1987), Aramızdaydı O Gün (1990), Denizlerin İstanbul (1992), Derin Dondurucu İçin Öykü (1995; Haldun Taner Öykü Ödülü, 1994), Bahar Yorgunluğu (1998). Bir de roman yayımladı: Tutkunun Köşeleri (1982). Türkçe’ye kazandırdığı çeviri eserlerin sayısı otuzu buldu. Yavru Kayık (1979), Martılar Adası (1979), Uyumsuz Nuri (1981) adlı çocuk kitapları da vardır. Zeyyat Selimoğlu 2000 yılında İstanbul’da, Nişantaşı'ndaki evinde öldü.
