Aram Yayıncılık Weysi Esen – Jana Berfe

“Her tişt her ku diçe gav bi gav nêzî hev dibin. ; Ew çoşa hesti ya li jêr dizivire rafleksên leşkerî yên gerîla. ; Divê di nav demek kin de biryar bide ka dê çi bike û çawa tevbigere. ; Di demeke kurt de fermandar Diyar fermandarên tîm û taximan li hev dicivin ji bo bigihijin biryarê nîqaş dikin. ; Hevalno divê dijmin hema destê xwe nehejîne û neyê nekeve nava noqtê. ; Ji xwe di vê rewşê de xelasiya wargehê tune ye û divê dijmin jî xêrê nebîne. ; Wek ku dîrok careke din bê jiyîn, sonda pêşiyên kurdan Xanê Lepzêrîn a wekî “Em dê Kela Dimdimê bernedin ji Şahê Îranê re” xwendin. ; Sonda neberdana Kela Dimdimê çara duyemîn li Mêrgezerê pêk tê. ; Diyar dest bi axaftinê dike û bi van gotinan encama civînê komî ser hev dike: “Em dê nûqteyê û wargihê bernedîn. ; Em dê heya dawiya rojê li ber xwe bidin. ; Ji bo amûrên me nekevîn destê dijmin emê benzînê li erzaq bikin û bişewitînin û dê Mêrgezer îro wekî kela Dimdimê bişewite lê nabe ya dijmin.” Ji bo çepergirtinê çar cihên pêşwaziya leşkeran diyar dike. ; Dê li her cihekê du kes hebin. ; Baqî û Firat, Heyder û Şaxewan, Taylan û Xelef, Rojhat û Cesûr…”;