Taşların Fısıltısı Hüseyin Alpaslan

“Bazı sırlar anlatılmaz… Ama kalbiniz duyuyorsa, çoktan çağrılmışsınızdır.”
İstanbul’un karmaşasında boğulan Baybars, bir sabah elinde tarifi mümkün olmayan bir mektupla uyanır. Bu mektup onu, geçmişiyle yüzleşmekten çok daha büyük bir gerçeğe sürükleyecektir. Rüyalarındaki ada, ormandaki çocuk, duvarlarda beliriveren semboller… Hepsi tek bir merkezden yükselen aynı fısıltının parçalarıdır.
Her adım onu kadim bir bilginin, unutulmuş bir mühürün ve insanın iç dünyasını sarsan büyük bir hakikatin eşiğine taşır.
Zamanın kıvrıldığı, mekânın büküldüğü bir yolculuk…
Taşların sustuğu değil, konuştuğu bir dünya…
Kaderin değil, “çağrının” belirlediği bir hikâye…
Baybars, Zeynep ve Lina’nın kesişen yollarında; tarihin gölgeleri, rüyaların sembolleri ve insanın kendi içine açılan derin kapılar yer alıyor. Roman ilerledikçe okur, yalnızca bir macerayı değil, kendi iç yolculuğunu da adım adım takip etmeye başlıyor.
“Gerçek, görünenin değil; hissedilenin ardında saklıdır.”
Taşların Fısıltısı, kadim sırların modern bir hikâyeyle buluştuğu hem tarihsel hem psikolojik hem de metafizik katmanlarıyla okuyucusunu içine çeken unutulmaz bir roman.

 

(Tanıtım Bülteninden)