Rumelihisarı’nda doğan ve İstanbul dışında başka hiçbir yer görmeyen Nevin için taşrada yepyeni bir dönem başlamıştı. 1950’lerin Adana’sı ona bambaşka bir yer gibi gelmişti. Şehirde henüz kuzeye doğru büyüme ve apartmanlaşma başlamamıştı. Bugünkü Adana’ya göre çok daha yeşil, Seyhan nehrinin batısında iki katlı bahçeli evlerin düzenli bir şekilde sıralandığı, baharla birlikte her sokağının portakal çiçeklerinden yayılan baş döndürücü bir kokuyla dolduğu küçük bir taşra kentiydi.
Önce, gözlerini alıştırmaya çalıştı Nevin. Her gün yeşillikler içinde kaleyi, yalıları ve lacivert Boğaz’ı gören gözleri, bundan böyle bu küçük taşra kentini; Seyhan nehrini, Taşköprü’yü, İncirlik’i, Karataş’ı, sıcaktan kavrulan Çukurova’yı ve yaz gelince kar yağmış gibi beyaza kesen pamuk tarlalarını görecekti.
Boğaziçi’nde doğup büyüyen Robert Kolejli genç ve güzel bir kız: Nevin. Bu kitapta onun 1933 yılında Rumelihisarı’nda başlayan ve Adana’da devam eden ilgi çekici hayat hikayesini bulacaksınız. Nevin’in yaşadıklarına tanıklık ederken, onun gözünden 40’ların Hisar’ını, 50’lerin Adana’sını görecek; Taşlık Tenis Kulübü, Galatasaray Adası ve Taksim Belediye Gazinosu gibi o dönem İstanbul’unun gözde mekânlarında ona eşlik edeceksiniz.
