Everest Yayınları Everest Yayınları Ben Buranın Yabancısıyım + Susmak Derdi + Kimse Bilmesin + Okuma Sticker'Ları

Ben Buranın Yabancısıyım --- Ben Buranın Yabancısıyım Ben Buranın Yabancısıyım’da liyakatin gözetilmediği, tarikat mensuplarının devlet kademelerinde önemli yerlere geldiği bir ülke olan Âlem’de gerçekleşen birtakım olaylar anlatılıyor.; Neş adlı bonobonun ülkenin en mühim kurumlarından Yüksek Terbiye Kurumu’na müdür olarak atanması, kurumdaki bazı sırların açığa çıkması ve Neş’in karakterinin yavaş yavaş çözülmesi Âlem’deki çürümüşlüğü gözler önüne seriyor.; Abdullah Ataşçı daha önce Selim Adanır adıyla yayınladığı bu alegorik romanda, yabancılık hissini kendisinin dahi ait olmadığı soğuk ve mesafeli bir yapı üzerine kuruyor; inşa ettiği kimlik ve üslupla yakın geçmişin, bugünün fotoğraflarını çekip negatifleri ayıklıyor: “Bu hikâyedeki gerçek hayvanların insanlarla hiçbir ilgisi yoktur.; ” Ben Buranın Yabancısıyım’daki hakikatlerin mutlak hakikatle mutlaka bir ilgisi vardır! “Nereden nereye Neş!” Böylesine değerli, herkesin gözbebeği, toplumun itibarı bir kuruma müdür olarak atanmak kimin harcıydı? Geçmiş, sadece bu güzel düşünce için kurcalanmalıydı ona göre.; Hatta geçmişin, ruhunda yarattığı tahribat bile hoş görülmeliydi, bu andan itibaren.; Gelecek, geçmişi daha güzel yapabilirdi, buna öylesine inanıyordu ki şimdi… Susmak Derdi --- Susmak Derdi Tüm öykülerini Kimse Bilmesin’de topladığımız Abdullah Ataşçı’dan yeni bir öykü kitabı.; Bu öyküler, yüzyıllık bir Türkiye fotoğrafı, farklı bölgelerden, köklerden insan manzaralarından acının ve kaderin kimliksiz olduğunu anlatıyor.; Susmak Derdi, zamanın azabında bu coğrafyanın ruh atlasında bir gezintiye çıkarıyor okuru.; Susmanın, nasıl büyük bir dert olduğunu sadece insanlara değil, doğadaki en küçük bir varlığa dahi hissettiren Rukiye, 1915 senesinde Rize’de karşılıyor bizi.; Rukiye’den sonra şehirden şehre gidiyoruz.; Susmanın başka bir hâlini bu defa Sarkis’te, Mıhmığ’da, Lena’da ve diğerlerinde okuyoruz.; En sonunda başka bir dilde susmanın insanı nasıl çaresiz bıraktığını Samirra gösteriyor bize, 2019’da Ankara’da.; Kelimeler başta olmak üzere zaman içerisinde insanlar, aşklar, meslekler, evler, yollar her şey değişiyor ama değişen pek bir şey yok aslında.; Bu coğrafyanın hikâyesi de kendini tekrar ede ede büyüyor.; Susmak Derdi buna bir itiraz… Yağmur yağmadı, kızıl bir ses geçti boşluktan.; Boşluğun uzayan damarlarında bir ânın pıhtılaşması vardı sonra.; Yağmur yağsaydı, öyle bildiği gibi en sert hâliyle can acıtan; onu kendine getirebilirdi.; Yağmur yağsaydı, dağa bakardı örneğin; orada köyünü, köyünün eski hâlini görürdü, sessizlik içinde bütün seslerini giyinmiş bir çocuğun yüzü büyürdü ardından, çocuğu olurdu bu evvela, ardından torunu.; Yağmur yağmadı, pörsümüş bir görüntünün ucunda duruyordu, bundan emindi artık.; Tenine batıyordu bu bilmek hâli, canı acıyordu.; Göğe bakıyordu, dağılmış ince bir hamur gibi açılan bulutlara… Göğün bu hâline bir anlam veremiyordu.; Kimse Bilmesin --- Kimse Bilmesin Abdullah Ataşçı, sesi duyulmayanların yaşam deneyimine, büyük bir tutarlılık ve duyarlılıkla, acemiliğin a’sında olduğu yıllardan bugünlere kadar yazdığı öykülerle şahit olmamızı sağlıyor.; Kimse Bilmesin, takipçilerinin yıllardır bulamadığı Sığ Suyun Balıkları ve Vicdan Saatleri kitaplarından seçme öyküler ve ilk kez kitaplaşan yeni öykülerden oluşuyor.; Bu yeni toplam, Ataşçı’nın öykücülüğümüzdeki yerini hatırlamamız için iyi bir başlangıç.; “Ben kaçmıştım oradan buraya.; Kendim kendimi mi kaçırmıştı? Birileri mi tutup beni buraya fırlatmıştı? Bilerek unutmuştum belki de her şeyi.; Seni bilmeden sana varmıştım.; ”