Düşlere Kaçış İstasyonu Nuriye Erdoğan

Herkesin hikâyesinde başka bir adım var benim. Evde “Küçük Cezeri!”, istasyonda “Yıldız avcısı!” okulda ise “Yine ne yaptın kim bilir?”. Evet, ön sırada oturan çalışkan bir öğrenci değilim ama oyunbozan da değilim. Başıma biraz iş açmışsam hepsi meraktan ve herkesin istediği gibi biri olamamaktan. Öyleyse hadi tanışalım, benim adım Kuzey. Kafası karışık ve gözü hep yükseklerde Kuzey!

 

Kankalarımla kendimi özgür hissettiğim tek bir yer var. Neresi mi? Düşlere Kaçış İstasyonu! Başkalarına göre küçük ama bize göre kocaman olan bu istasyon, bir rüyanın evi. Rüya dediysem uykudan habersiz ve peşimi bırakmayan bir rüya bu!

 

Evet, haklısın! Sana her şeyi en başından anlatmam lazım. Çünkü bu, hayalden galaksiye bir gökyüzü hikâyesi!