Osmanlı Mimarlık Dilinin Yeniden Üretimi Ömer Faruk Günenç

Elinizdeki kitap, sizi düşünsel bir yolculuğa davet ediyor. Düşüncelere, kavramlara ve terimlere bugün yüklediğiniz anlamları geçmişin her anında aramamanızı belirtiyor. Söz, yazı, dil, roller ve mekân üretimi gibi her kültürel pratiğin tarihsel olduğunu ileri sürüyor. Her pratikle, bugünden tekinsiz bir ilişki kurulması gerekliliğini öneriyor. Tanzimat'tan erken Cumhuriyet yıllarına, Osmanlı mimarlık dilinnin yeniden üretilme biçimlerini tartışmak için, farklı doğalara sahip tarihsel kaynakları biraraya getiriyor. Genel ve teknik terim sözlükleri, mekân üretimine ilişkin hukuki metinler, matbu üretimler ve süreli yayınlardan oluşan kaynakların içinde dolaşarak, kavramların izini sürüyor. Mesleki öznelerden kalfa, mühendis ve mimar, disiplinlerin imalatını örnekleyen fen, sanayi ve sanat, mekân ve mülkiyet krizi olarak mîrî, mülk ve umumîden oluşan dokuz kavramın tarihi, araştırmanın çerçevesini oluşturuyor. Anadolu kültür evreninde, Tanzimat'tan sonra değişen mimarlık bilgisiyle, yeniden biçimlenen mesleki alanla, dönüşen tarih kavrayışlarıyla, oluşmaya başlayan mimarlık ve sanat tarihleriyle, mekân özelinde kamusal düşüncenin doğuşuyla ve sezgisel bir üretim olarak sanatın icadıyla beraber, bir mimarlık dilinin nasıl dönüştüğünü inceliyor.

(Tanıtım Bülteninden)