Casablanca Ultimate Collector's Edition

Tüm Zamanların En Romantik Filmi Şimdi Koleksiyoner Versiyonda.

DVD 1:

Film

DVD 2 / Özel Seçenekler:

Eklenmiş Sahneler, Çekim Hataları

Lauren Bacall Sunumu You Must Remember This: Casablanca'ya Övgü

Bacall ve Bogard Belgeselleri

Carrotblanca - Çizgi Film

Casablanca TV Dizisi Öngösterim Bölümleri

Yapım Tasarım Galerisi

Radyo Show ve Dahası!

DVD 3:

Jack L. Warner: The Last Mogul
Belgesel- Warner'ın Torunu Gregory Orr Tarafından Yapılan "Hollywood Efsanesi'nin Yükselişine" Bir Bakış

48 Sayfa Fotoğraf Kitabı

10 Kartpostal

Arşivlik Yazışmalar




"Dün gece neredeydin?" - "Uzun zaman önceydi, hatırlamıyorum." - "Bu gece seni görecek miyim?" - "O kadar uzak için asla plan yapmam." Böyle bir diyaloğun taraflarından biri kim olabilir? Tabii ki Casablanca'daki "Rick's Cafe Americain"in sahibi, Ilsa'nın (Ingrid Bergman) umutsuz sevdalısı Rick Blaine! (Humphrey Bogart) Sinema tarihinin belki de en ünlü aşk ve fedakarlık öyküsü olan bu filmi izleyin ve Rick'in duyduğu seslerin savaş meydanındaki toplara mı, yoksa Ilsa'nın yanındayken gümbürdeyen kalbine mi ait olduğuna siz karar verin. Her arşivde mutlaka bulunması gereken bir film...
(idefix Editörü tarafından derlenmiştir.)

Kazablanka, bir eleştirmenin dediği gibi, "Orta Avrupa ironisiyle, soylu bir Broadway-Hollywood bulvarsinizmi karışımı olan" sürekli mizahının gerisinde, melodramın en hasını, sanki özünü simgeler... Aşk, vatanseverlik, görev duygusu, özveri, canlanan anılar, geçmişte kalmış büyük bir sevgi, savaşta yaşanan tutku, faşizme karşı "hür dünya", büyük davalara karşı kişisel tutkular... Tüm bunlar ve başka şeyler, aynı potada öylesine kaynaşmışlardır ki, artık filmin çeşitli öğelerini (öykü, senaryo, yönetim, kamera, ışık-gölge, oyun ve oyuncular) birbirinden ayırmak olanaksızlaşmıştır... Rick'le Ilsa'nın yıllar sonra Rick'in barında karşılaşması, Ilsa'nın yazdığı mektubu garda okuyan Rick ve mektup satırlarının düşen yağmurla gitgide silinmesi, Rick'in kendini içkiye verdiği gece Ilsa'nın gelişi, tüm havaalanı sahnesi, belki çok yeni, çok özgün şeyleri çok özgün biçimde söyledikleri için değil, daha çok, bilinen şeyleri son derece usta işi ve olgun biçimde bir kez daha söyledikleri için sanat eseri katına yükselirler.
(Atilla Dorsay, 100 Yılın 100 Filmi, Remzi Kitabevi)