"Mösyö de Merteuil'in koynuna girdiğimde bakireydim. Bana bir şey öğretecek anı güven içinde bekliyordum. Çekingen, ürkek bir tavır içinde olmak gerektiğini düşündüm. Kimine çok tatlı, kimine çok acı gelen o ilk geceiy ben ancak bir deneyim fırsatı olarak karşıladım. Acısına, zevkine, herşeyine iyice dikkat ettim.

(...) Kendisine karşı böyle ince ve kibar davranmam karşılık buldu ve bizim dindar hanıma mektup yazarken masa işlevi gördü bana. Ona böyle bir kızın yatağında, daha doğrusu kollarında ve vefasızlık da ederek yazılmış, halimi, yaptıklarımı da olduğu gibi anlatan bir mektup göndermek keyiflendirdi beni doğrusu. Emile mektubumu okurken kahkalarla gülüyordu.

(...) Daha ne söyleyeyim size ben? Seviyorum, evet, çılgınca seviyorum. Bende bu aşkı uyandıran, bu sözü söylememi kaç kez istedi de bir kere bile duymadı ağzımdan. Ona bunu bir kez olsun duyurabilmek zevkini tadabilmek için canımı bile verebilirim ama olmaz, söyleyemem, söylemem doğru olmaz! (...) Bana karşı direnebilme cesaretini göstereceğini sanan o şahane kadın yenildi sonunda işte sevgili dostum! Evet sevgili dostum, benim oldu o artık, tamamen benim oldu. Dünden beri bana vermediği bir şey kalmadı artık. (...) Kendine geldiğinde artık boyun eğmiş, mutlu fatihine teslim olmuş bir kadındı... (...) Tam ve karşılıklı bir esrime oldu bizimkisi. Hayatımda ilk kez zevkten sonra da geçmedi sarhoşluğum.
Tehlikeli İlişkiler... Laclos'un 1782'de yayımlanmış bu olağanüstü kitabı, iki yüz yıl sonra Oğlak Klasikleri arasında...
(Arka Kapak)