''Adanın bir yerinde, Tepeköy'deki evde genç bir kadın, onun gidişinden sonra her gece, gün ağarana dek camın önünde oturup karanlığı seyredecekti. İskemlesine ilişip, salına sıkıca sarınacak; birlikte geçirdikleri her anı defalarca hatırlayacak,; geceye onun adını fısıldayarak öne arkaya sallanarak yüreğinde sessiz ağıtlar yakacaktı. Her sallanışında oturduğu iskemlenin bacakları gıcırdayacak,; her gıcırtı bir inlemeye, bir yakarışa dönüşecekti.

Onu hiçbir zaman unutmayacak; hep mektuplar, şiirler yazıp yollayacak; hep döneceği günü bekleyecekti...''

Feride Özmat, içten duygularını bu değerli yapıtta bizlerle paylaştı... Okurken kendinizi sadece ufuk çizgilerinin belli olduğu bir okyanusta gibi hissedeceksiniz...
(Tanıtım Yazısından)